Μεταπτυχιακό Ιστορίας http://hdl.handle.net/11728/11499 2026-04-05T17:14:29Z 2026-04-05T17:14:29Z Σπύρου, Στέλλα http://hdl.handle.net/11728/13215 2025-07-25T08:28:52Z 2023-01-01T00:00:00Z

Οι Αρμένιοι πρόσφυγες στην Κύπρο απο την Αρμενική γενοκτονία του 1915 μέχρι την Μικρασιατική καταστροφή του 1922 Σπύρου, Στέλλα Η παρούσα εργασία εκπονήθηκε στο τμήμα Ιστορίας, πολιτικής και Διεθνών Σπουδών της σχολής Επιστημών, Τεχνών και Ανθρωπιστικών Σπουδών, του Πανεπιστημίου Νεάπολις, στο πλαίσιο του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία. Μέσα από την πιο κάτω διπλωματική εργασία θέλω να παρουσιάσω το πρόβλημα των μειονοτήτων και πιο συγκεκριμένα των Αρμενίων αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν στο πέρασμα των χρόνων, μέχρι να φτάσουν σε ασφαλή μέρη χωρίς να διατρέχουν κίνδυνο. Αναμφίβολα οι Αρμένιοι είναι μια από τις εθνικότητες που δοκιμάστηκαν στο πέρασμα των χρόνων και συνεχίζει να δοκιμάζεται, αφού η γενοκτονία τους, μέχρι και τα τελευταία χρόνια δεν λάμβανε την απαραίτητη σημασία και αντιμετώπιση που θα έπρεπε από αρκετές χώρες. Παρ΄ολ΄αυτά πάνω από 100 χώρες πλέον έχουν αναγνωρίσει την αρμενική γενοκτονία. Πιο συγκεκριμένα όμως, θα παρουσιαστεί η εμφάνιση των Αρμενίων προσφύγων στην Κύπρο έπειτα της γενοκτονίας τους το 1915 αλλά και στα επόμενα χρόνια μέχρι και το 1922, μετά την μικρασιατική καταστροφή από τους Οθωμανούς. Είναι γνωστό ότι οι Αρμένιοι κατοικούσαν τόσο στην Κιλικία όσο και στην Μικρά Ασία. θεωρούνται τα πρώτα θύματα γενοκτονίας αφού η ιστορία για την εξαφάνιση τους ανάγεται πριν γενοκτονία των Ποντίων. Ακόμη θα παρουσιαστούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έφτανα οι Αρμένιοι πρόσφυγες στο νησί και ποια ήταν η στάση της αγγλικής διοίκησης απέναντι τους. Η διαδικασία που έπρεπε να γίνει στα λοιμοκαθαρτήρια και παράλληλα η αρωγή που δέχτηκαν από τους Κύπριους μέσα στα πλαίσια της φιλανθρωπίας ENGLISH ABSTRACT This paper was prepared in the Department of History, Politics and International Studies of the School of Sciences, Arts and Humanities, of the University of Neapolis, within the framework of the Graduate Program in Recent and Contemporary History. Through the following diplomatic work I want to present the problem of the minorities and more specifically the Armenians and also the difficulties they faced over the years, until they reached safe places without being in danger. Undoubtedly, the Armenians are one of the nationalities that have been tested over the years and continue to be tested, since their genocide, until the last years, did not receive the necessary importance and treatment that it should from several countries. However, more than 100 countries have now recognized the Armenian Genocide. More specifically, however, the appearance of the Armenian refugees in Cyprus after their genocide in 1915 but also in the following years until 1922, after the destruction of Asia Minor by the Ottomans, will be presented. It is a fact that Armenians inhabited both Cilicia and Asia Minor. they are considered the first victims of genocide since the story of their disappearance dates back to before the Pontian genocide. The conditions under which the Armenian refugees arrived on the island and what was the attitude of the English administration towards them will also be presented. The process that had to be done in the sanatoriums and at the same time the help they received from the Cypriots within the context of charity.

2023-01-01T00:00:00Z Πολυχρόνης, Αθανάσιος http://hdl.handle.net/11728/13210 2025-07-25T07:19:40Z 2025-06-01T00:00:00Z

Διδάσκοντας την Ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού στη ΣΤ’ τάξη: ΤΠΕ ή Παραδοσιακή Διδασκαλία; Πολυχρόνης, Αθανάσιος Η παρούσα μελέτη αποτελεί διπλωματική εργασία που εκπονήθηκε στο Τμήμα Ιστορίας, Πολιτικής και Διεθνών Σπουδών του Πανεπιστημίου Νεάπολις Πάφος, στο πλαίσιο του εξ αποστάσεως μεταπτυχιακού προγράμματος στη Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία, προς απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών. Η εργασία πραγματεύεται τη μελέτη διδασκαλίας του Ποντιακού Ελληνισμού με συμβατικά και ψηφιακά μέσα σε μαθητές της Στ΄ Δημοτικού. Σκοπός της είναι η σύγκριση των δύο μεθόδων διδασκαλίας ως προς την επίδρασή τους στην πρόσληψη γνώσεων από πλευράς των μαθητών/τριών. Επιπλέον, διερευνάται κατά πόσο η στάση των μαθητών απέναντι στις Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνιών (ΤΠΕ) επηρεάζει το επίπεδο των προσλαμβανόμενων γνώσεων. Το συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο επιλέχθηκε λόγω της σημασίας του για τον Ελληνισμό στο σύνολό του, καθώς και της περιορισμένης του κάλυψης στα σχολικά εγχειρίδια. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε δύο σχολεία της Αττικής, με τους μαθητές να κατανέμονται σε δύο ομάδες, η πρώτη να διδάσκεται την Ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού με συμβατικά μέσα (χρήση ιδιόχειρου διδακτικού υλικού) και η δεύτερη με ψηφιακά εργαλεία (πολυμέσα και διαδικτυακές πηγές). Για την απάντηση των ερευνητικών ερωτημάτων ακολουθήθηκε μικτή μεθοδολογική προσέγγιση, συνδυάζοντας την ποιοτική παρατήρηση με ποσοτικά δεδομένα, προερχόμενα από δομημένα ερωτηματολόγια που χορηγήθηκαν στους μαθητές/τριες. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων ανέδειξε ότι η ψηφιακή διδασκαλία επέδρασε θετικότερα ως προς την προσληπτική ικανότητα των μαθητών συγκριτικά με τη συμβατική. Αντιθέτως, δεν εντοπίστηκε σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στη στάση των μαθητών/τριών απέναντι στις ΤΠΕ και στις επιδόσεις τους. Επιπλέον, φάνηκε πως το αυξημένο ενδιαφέρον για το ίδιο το γνωστικό αντικείμενο της Ιστορίας συνδέεται ισχυρότερα με τις μαθησιακές επιδόσεις. Το εύρημα αυτό αναδεικνύει τον παιδαγωγικό ρόλο του ίδιου του περιεχομένου της Ιστορίας και υποδηλώνει ότι η τεχνολογία από μόνη της δεν αποτελεί πανάκεια· η αποτελεσματικότητά της εξαρτάται από τη συνάρθρωση περιεχομένου, μεθόδου και ενδιαφέροντος των μαθητών. Η μελέτη ολοκληρώνεται με την καταγραφή των περιορισμών που προέκυψαν κατά την υλοποίηση της έρευνας, καθώς και με τη διατύπωση προτάσεων για μελλοντική έρευνα στο πεδίο.

2025-06-01T00:00:00Z Γιορντός, Ιωάννης http://hdl.handle.net/11728/13191 2025-07-23T06:22:58Z 2025-01-01T00:00:00Z

Εθνική Ενότητα και Πολιτικές Διαμάχες: Η Σχέση Βενιζέλου και Βασιλέως Κωνσταντίνου κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου (1915-1917) Γιορντός, Ιωάννης Η παρούσα εργασία εξετάζει τη σχέση μεταξύ του Ελευθερίου Βενιζέλου και του βασιλιά Κωνσταντίνου κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου (1915-1917), εστιάζοντας στις πολιτικές διαμάχες και τον αντίκτυπό τους στον Εθνικό Διχασμό. Η εργασία ξεκινά με μια παρουσίαση της πολιτικής σταδιοδρομίας του Βενιζέλου, από την ενασχόλησή του με το κρητικό ζήτημα και το κίνημα του Θέρισου έως την άνοδό του στην πρωθυπουργία της Ελλάδας, το 1910. Εν συνεχεία, παρουσιάζεται το ιστορικό και εκπαιδευτικό υπόβαθρο του βασιλιά Κωνσταντίνου, οι σπουδές του στη Γερμανία, η στρατιωτική του σταδιοδρομία και οι πολιτικές του απόψεις. Εξετάζεται ο ρόλος του ως αρχιστράτηγου στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897, η συμμετοχή του στους Βαλκανικούς Πολέμους και η σχέση του με τον Στρατιωτικό Σύνδεσμο, που οδήγησε προσωρινά στην απομάκρυνσή του από τον στρατό. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διαφωνία Βενιζέλου και Κωνσταντίνου, η οποία εδράζεται στις αντίθετες απόψεις τους για την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Βενιζέλος υποστήριζε τη συμμετοχή της Ελλάδας στο πλευρό της Αντάντ, ενώ ο Κωνσταντίνος προέκρινε την πολιτική ουδετερότητας με φιλογερμανικές τάσεις. Η διαφωνία κορυφώθηκε με τα Νοεμβριανά και την τελική απομάκρυνση του βασιλιά από τον θρόνο το 1917. Εξετάζεται επίσης η διαμόρφωση δύο αντίπαλων κρατικών οντοτήτων, το Κράτος των Αθηνών υπό τον έλεγχο του βασιλιά και η Προσωρινή Κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης υπό τον Βενιζέλο. Αναλύονται οι συνέπειες αυτής της διάσπασης στη διακυβέρνηση και την κοινωνική συνοχή της χώρας. Τέλος, η εργασία παρουσιάζει τον ρόλο των προσώπων που περιέβαλλαν τους δύο ηγέτες και πώς οι σύμβουλοι και των δύο πλευρών ενίσχυσαν τις μεταξύ τους αντιπαραθέσεις. Η ανάλυση βασίζεται στη μελέτη πρωτογενών και δευτερογενών πηγών, καθώς και στην αξιοποίηση αρχειακού υλικού από τη Βιβλιοθήκη της Βουλής και την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η διαμάχη μεταξύ των δύο ηγετών δεν είχε μόνο πολιτικές και στρατιωτικές διαστάσεις, αλλά εξέφραζε βαθύτερες κοινωνικές αντιθέσεις, οι οποίες σημάδεψαν την πορεία της Ελλάδας στον 20ό αιώνα

2025-01-01T00:00:00Z Τριτσαρώλη, Βασιλική http://hdl.handle.net/11728/13179 2025-07-16T09:51:27Z 2025-01-01T00:00:00Z

Ελληνοβουλγαρικό επεισόδιο του 1925: πως αποτυπώνουν το επεισόδιο οι ελληνικές εφημερίδες “Δημοκρατία” και “Εμπρός Τριτσαρώλη, Βασιλική Τον Οκτώβριο του 1925 ένα επεισόδιο στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ταράζει ακόμα περισσότερο τα ήδη ταραγμένα νερά των ελληνοβουλγαρικών σχέσεων. Το επεισόδιο γίνεται η αφορμή για μια εκτεταμένη στρατιωτική εμπλοκή ολίγων ημερών ανάμεσα σε Ελλάδα και Βουλγαρία και καταλήγει στην επέμβαση της Κοινωνίας των Εθνών που επιτυγχάνει κατάπαυση του πυρός και διπλωματική λύση. Η Κοινωνία των Εθνών σύμφωνα με το τελικό της πόρισμα επιδικάζει ευθύνη στην Ελλάδα για το επεισόδιο και την υποχρεώνει να πληρώσει αποζημίωση στη Βουλγαρία. Και η Βουλγαρία υποχρεώνεται σε αποζημίωση αλλά απαλλάσσεται από την ηθική ευθύνη του επεισοδίου και κερδίζει μια διπλωματική νίκη που την αναβαθμίζει μετά την ήττα της στον Μεγάλο Πόλεμο. Η Κοινωνία των Εθνών αναβαθμισμένη κι αυτή μετά την επιτυχία της υπογραφής της συνθήκης του Λοκάρνο, κερδίζει τις εντυπώσεις με την επέμβασή της στο επεισόδιο. Η συλλογική ασφάλεια γίνεται η νέα σημαία της Κοινωνίας για να προσδιορίσει τα νέα δεδομένα στην παγκόσμια διπλωματική σκηνή. Στην Ελλάδα ο τύπος ασχολείται ιδιαίτερα με το επεισόδιο κάνοντας συχνές αναφορές τόσο στις στρατιωτικές εξελίξεις όσο και στις πολιτικές-διπλωματικές. Παρόλο που την ίδια περίοδο η εσωτερική πολιτική επικαιρότητα απασχολείται με διάφορα θέματα όπως οι δημοτικές εκλογές , η ελευθεροτυπία, οι πολιτικές ελευθερίες, οι αρθρογράφοι της εποχής δεν αμελούν να παρουσιάσουν τις διάφορες πτυχές του επεισοδίου με αναλύσεις, ανταποκρίσεις, τηλεγραφήματα από το εξωτερικό. Το θέμα γίνεται αφορμή για αντιπαράθεση κυβέρνησης-αντιπολίτευσης κι απασχολεί συχνά τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Οι εφημερίδες Δημοκρατία και Εμπρός σε μια δύσκολη περίοδο φίμωσης της ελευθερίας του λόγου, εξαιτίας των δικτατορικών τάσεων της κυβέρνησης Πάγκαλου αγωνίζονται να ενημερώσουν για τα γεγονότα και τις εξελίξεις. Όπως είναι φυσικό στην αρχή και για μεγάλο διάστημα οι εφημερίδες αυτές και εν γένει ο ελληνικός τύπος βρίσκονται σε συμπόρευση αποδίδοντας την εθνική διάσταση του ζητήματος και στηρίζοντας συνειδητά την κυβέρνηση για λόγους εθνικής ομοψυχίας. Μετά την απόφαση όμως της Κοινωνίας των Εθνών θα αρχίσει να διαφαίνεται πιο έντονα η αμφισβήτηση της κυβέρνησης και ειδικά του πρωθυπουργού Πάγκαλου, του οποίου η ασταθή και ελλειπή σε ευελιξία προσωπικότητα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αρνητική εξέλιξη του ζητήματος για την Ελλάδα.

2025-01-01T00:00:00Z