Undefined Thesis or Dissertation

Η πόλη των Χανιών- η πόλη, η αρχιτεκτονική και τα δημόσια έργα τα χρόνια της Κρητικής πολιτείας (1897-1913)

2022-12-01T01:00:23Z

Η πόλη των Χανιών- η πόλη, η αρχιτεκτονική και τα δημόσια έργα τα χρόνια της Κρητικής πολιτείας (1897-1913) Βομβολάκης, Ελευθέριος Η έρευνα αυτή αποτελεί μια προσπάθεια διερεύνησης των μορφολογικών μετασχηματισμών που διαδραματίστηκαν στην πόλη των Χανίων κατά την κρίσιμη περίοδο της Κρητικής Πολιτείας (1898-1913). Διερευνώνται και παρουσιάζονται τα γεγονότα και οι διαδικασίες οι οποίες διαδραματίστηκαν κατά την περίοδο αυτή καθώς και ο τρόπος με τον οποίο οι εξελίξεις αυτές επηρέασαν μορφολογικά αλλά και πολεοδομικά την πόλη των Χανίων. Μέσα από την έρευνα των πηγών γίνεται μια προσπάθεια καταγραφής της μορφής της πόλης, του τρόπου εξάπλωσής της εκτός των τειχών αλλά και της αρχιτεκτονικής παραγωγής που διαδραματίστηκε κατά τα χρόνια της άτυπης αυτής «Αυτονομίας». Παρουσιάζονται τα γεγονότα, οι εμπλεκόμενοι αλλά και τα έργα καθαυτά. Παράλληλα παρουσιάζεται ο τρόπος οργάνωσης και σύστασης της Υπηρεσίας Δημόσιων Έργων, ως ένας μηχανισμός που συστάθηκε με στόχο την εξυγίανση των υποδομών του νησιού ο οποίος συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση των νέων συνθηκών στην πόλη των Χανίων.

Το σωφρονιστικό σύστημα και το ανθρώπινο πρόσωπο στον ελλαδικό χώρο. Συμβολή στη θεολογική προσέγγιση του σωφρονιστικού συστήματος με βάση τη θεολογία και τη σημασία του προσώπου.

2022-12-01T01:00:17Z

Το σωφρονιστικό σύστημα και το ανθρώπινο πρόσωπο στον ελλαδικό χώρο. Συμβολή στη θεολογική προσέγγιση του σωφρονιστικού συστήματος με βάση τη θεολογία και τη σημασία του προσώπου. Δορούκας Λαυριώτηςς, Νικόλαος Ζαχαρίας Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η συνδυαστική μελέτη του σωφρονιστικού συστήματος και της θεολογίας του προσώπου εντός της ελληνικής πραγματικότητας. Σε πρώτο επίπεδο, εξετάζεται σφαιρικώς και ποικιλοτρόπως η φυλακή ως θεσμός, και κυρίως ως τόπος εγκλεισμού και σωφρονισμού, στην πορεία των χρόνων και διεπιστημονικά. Ως προς αυτό, το ενδιαφέρον κυρίως επικεντρώνεται στη διεθνή βιβλιογραφία και παρατίθενται οι σημαντικότερες επιστημονικές συζητήσεις όσον αφορά στη φυλακή, στον σωφρονισμό και τον εγκλεισμό. Ουσιαστικά, επιχειρείται η σε βάθος διερεύνηση του ολοκληρωτικού αυτού θεσμού, που είναι ριζωμένος βαθιά στην πολιτική και κοινωνική εμπειρία των λαών, και ο οποίος εξακολουθεί, παρά τις ιστορικές και τις πολιτιστικές διαφοροποιήσεις, να διατηρείται στον χρόνο. Μεταξύ άλλων, εξετάζεται η ίδρυση, η θεσμοθέτηση και η εξέλιξη του θεσμού στον «δυτικό κόσμο», η ανάδυση της πανοπτικής επιτήρησης, οι βασικές λειτουργίες σωφρονισμού που επιτελούνται στους χώρους εγκλεισμού, οι βασικοί σκοποί που καλείται να εκπληρώσει ο θεσμός, βάσει των θεμελιωδών θεωρητικών του αρχών, οι ψυχολογικές επιπτώσεις που επιφέρει στους κρατούμενους, η υποκουλτούρα που καλλιεργείται εντός των σωφρονιστικών καταστημάτων. Στο περιθώριο της διερεύνησης της σχετικής με τον σωφρονισμό, τη φυλακή και τον εγκλεισμό, θεματικής, εξετάζεται η θέση και ο ρόλος τους στη χριστιανική παράδοση. Ειδικότερα, παρατίθενται οι σημαντικότερες αναφορές που εντοπίζονται στην Αγία Γραφή, σύμφωνα με τις οποίες η φυλακή είναι συνώνυμη με τα ανθρώπινα δεινά, με την καταπίεση, με τη φθορά και τον θάνατο, ενώ ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην απελευθέρωση των κρατουμένων ως θέλημα του Θεού. Η εν λόγω ενότητα «κλείνει» με τις θεωρίες σωφρονισμού, όπως καταγράφονται στα αγιογραφικά χωρία. Σε δεύτερο επίπεδο, γίνεται πραγμάτευση του κεντρικού ζητήματος της διατριβής, της θεολογίας του προσώπου. Συγκεκριμένα, προσεγγίζεται θεολογικά και ανθρωπολογικά η σημασία της έννοιας του προσώπου, για την (αυτό)βελτίωση των ανθρώπων και την αναγέννηση των ατόμων. Αναδεικνύεται η βαρύτητα της αξίας του προσώπου που υπερβαίνει την ατομικότητα και τον υπαρξιακό θάνατο, καθώς και η συμβολή του στον αγώνα καταπολέμησης των παθών και της αμαρτίας. Καταδεικνύεται ότι η συνειδητοποίηση του προσώπου ισοδυναμεί με τον προσωπικό αγώνα ανάληψης της ευθύνης απέναντι στον εαυτό, στους συνανθρώπους και τον Θεό, με την προσωπική τελείωση και την πόρευση στον δρόμο προς τη θέωση, τη σωτηρία, μέσω της σύναψης σχέσεων ειλικρινούς και άδολης αγάπης. Σε τρίτο επίπεδο, η διατριβή εστιάζει στο ζήτημα της Ποιμαντικής των φυλακισμένων, της κατά Χριστόν προσωπικής παιδείας και της χριστιανικής εκπαίδευσης, προκειμένου να αντιπαρατεθούν στον εγκλεισμό, ως τρόπο αποτελεσματικού σωφρονισμού. Από την πραγμάτευση των τριών αυτών θεματικών προκύπτει και αναδεικνύεται, αφενός το εφικτό της αναγέννησης, της (ανα)βάπτισης και της μετάνοιας του κρατουμένου, και αφετέρου η καταλυτική επίδραση που έχει σε αυτές η αυτογνωσία, η αυτοεπίγνωση και η αυτοσυνειδησία του προσώπου του κρατουμένου και της αξίας του ως τέτοιου στην εν Χριστώ κοινωνία. Χωρίς να αποτελεί «εγχειρίδιο» ποιμαντικής, προσωπικής παιδείας ή χριστιανικής εκπαίδευσης, το εν λόγω μέρος της διατριβής παρουσιάζει τον πολύπλευρο και καθοριστικής σημασίας ρόλο του ποιμένα των φυλακών, το «υλικό» που έχει στα χέρια του για να οδηγήσει τον κρατούμενο προς την ανακάλυψη του προσώπου του, και την πληθώρα των εφοδίων που μπορεί να του παρέχει ώστε να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει. Η διατριβή ολοκληρώνεται με τα συμπεράσματα του συγγραφέα-ερευνητή, στα οποία δίνεται έμφαση σε προβληματισμούς και σκέψεις που μπορούν να λειτουργήσουν βοηθητικά σε όσους ασχολούνται με το ποιμαντικό έργο της Εκκλησίας στα σωφρονιστικά καταστήματα, αλλά και στους πολιτικούς-πολιτειακούς ιθύνοντες του σωφρονιστικού συστήματος της χώρας.

Οικονομικά για τη διαχείριση του δημόσιου τομέα

2019-02-09T01:00:20Z

Οικονομικά για τη διαχείριση του δημόσιου τομέα Antoniou, Elena Ο φιλελευθερισμός είναι μια πολιτική φιλοσοφία ή κοσμοθεωρία, θεμελιωμένη στις ιδέες της ατομικής ελευθερίας και των ατομικών δικαιωμάτων. Ιδρυτής του φιλελευθερισμού θεωρείται ο John Locke, φιλόσοφος του 17ου αιώνα, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία και την ιδιοκτησία. Η λέξη <<φιλελευθερισμός>> είναι συνώνυμη με τις λέξεις ανεκτικός, γενναιόδωρος, και ανοικτόμυαλος. Χρησιμοποιήθηκε παλαιότερα για να περιγράψει με ανώτερο τρόπο, διάφορες έννοιες της ζωής, όπως <<φιλελεύθερη σκέψη>>, <<φιλελεύθερη εκπαίδευση>>, <<φιλελεύθερες απόψεις>> και <<φιλελεύθερα συστήματα>>. Οι φιλελεύθεροι ασπάζονται ιδέες όπως την ελευθερία του λόγου, τη θρησκευτική ελευθερία, την ελευθερία του τύπου, τα πολιτικά δικαιώματα, τη διεξαγωγή δίκαιων εκλογών, το ελεύθερο εμπόριο και το δικαίωμα της ατομικής ιδιοκτησίας. Με το πέρασμα των χρόνων, η έννοια φιλελεύθερος εισήχθηκε και στα πολιτικά και οικονομικά συστήματα του κόσμου και παραμένει μέχρι σήμερα το καλύτερο σύστημα οργάνωσης των κοινωνιών σε κράτη.