http://hdl.handle.net/11728/11500 Μεταπτυχιακό Ευρωπαικής Πολιτικής και Διακυβέρνησης 2026-04-05T17:14:31Z http://hdl.handle.net/11728/13228 Πρωτεύουσες Μητροπολιτικές Περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο ρόλος τους στην Ευρωπαϊκή Συνοχή και Ολοκλήρωση Ταράνη, Παρασκευή Η μεταπτυχιακή διατριβή της Παρασκευής Ταράνη εξετάζει τον ρόλο των Πρωτευουσών Μητροπολιτικών περιφερειών (ΠΜΠ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και την συμβολή τους στην ευρωπαϊκή συνοχή και ολοκλήρωση. Αναγνωρίζοντας τη σημασία τους ως οικονομικά κέντρα και κέντρα γνώσης και καινοτομίας, η συγγραφέας θέτει ως κεντρικό ερώτημα αν οι ΠΜΠ επιτυγχάνουν μεγαλύτερη συνοχή και σύγκλιση από άλλες ευρωπαϊκές περιφέρειες και, κατά συνέπεια, αν συμβάλλουν ουσιαστικά στην ευρωπαϊκή εδαφική ενότητα και στην ολοκλήρωση των ευρωπαϊκών πολιτικών – κυρίως των πολιτικών εδαφικής συνοχής. Η εργασία υπογραμμίζει ότι οι ΠΜΠ δεν αποτελούν απλώς εθνικούς αναπτυξιακούς πόλους, αλλά διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς αποτελούν έδρες σημαντικών θεσμών, τόπους καινοτομίας και κόμβους διεθνών σχέσεων. Η συγγραφέας υποστηρίζει ότι οι ΠΜΠ ενσωματώνουν τόσο τις ευκαιρίες όσο και τις προκλήσεις της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, όντας εστίες δυναμικής ανάπτυξης αλλά και σημείων έντονων κοινωνικών και οικονομικών αντιθέσεων. Η εργασία αποτελείται από τέσσερα κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο, παρουσιάζονται το πλαίσιο της έρευνας, οι στόχοι, τα ερευνητικά ερωτήματα και η μεθοδολογία, ενώ επισημαίνεται η συμβολή της μελέτης στην επιστημονική συζήτηση. Το δεύτερο κεφάλαιο εστιάζει στη θεωρητική διερεύνηση των εννοιών της χωρικής συγκέντρωσης καθώς είναι αυτή η διαδικασία που γέννησε τις σύγχρονες πόλεις συνδέοντας αυτές τις θεωρητικές βάσεις με τις σύγχρονες πολιτικές ολοκλήρωσης στην ΕΕ. Το τρίτο κεφάλαιο αποτελεί τον πυρήνα της εμπειρικής ανάλυσης και εξετάζει δείκτες ανάπτυξης των ΠΜΠ ως Περιφέρειες επιπέδου NUTS3 χρησιμοποιώντας στατιστικά δεδομένα της Eurostat. Το τέταρτο κεφάλαιο συνοψίζει τα ευρήματα, καταγράφει προτάσεις στρατηγικής και αναδεικνύει την ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης του ρόλου των ΠΜΠ στο ευρωπαϊκό σύστημα. Οι προτάσεις περιλαμβάνουν μέτρα όπως η ενίσχυση της συμμετοχής των ΠΜΠ στον σχεδιασμό της ευρωπαϊκής πολιτικής συνοχής, η αξιοποίηση ευρωπαϊκών πόρων για την ενίσχυση της πράσινης μετάβασης και της ψηφιακής καινοτομίας, καθώς και μέτρα ανάπτυξης στοχευμένων πολιτικών για τη μείωση των ενδοπεριφερειακών ανισοτήτων. Η παρούσα εργασία τονίζει ότι οι ΠΜΠ δεν είναι απλώς «μηχανές ανάπτυξης», αλλά κρίσιμες για την επίτευξη μιας πιο ισορροπημένης και αλληλέγγυας Ευρώπης. Η εργασία επισημαίνει ότι, παρόλο που οι ΠΜΠ συνεισφέρουν περίπου 10 τα δύο τρίτα του πληθυσμού και το 72% του ΑΕΠ της ΕΕ, συχνά παραγνωρίζο νται στις ευρωπαϊκές πολιτικές συνοχής, γεγονός που περιορίζει τον δυναμισμό τους και την συμβολή τους στην ευρωπαϊκή συνοχή και ολοκλήρωση. Η καινοτομία της μελέτης έγκειται στη χαρτογράφηση των επιδόσεων των ΠΜΠ σε σχέση με τις υπόλοιπες περιφέρειες, καθώς και στην ανάδειξη της ιδιαίτερης συνεισφοράς τους στη συνοχή και την ολοκλήρωση της ΕΕ. Η συγγραφέας επισημαίνει την ανάγκη αναγνώρισης της «μητροπολιτικής διάστασης» και την υιοθέτηση πιο ευέλικτων και προσαρμοσμένων εργαλείων πολιτικής συνοχής που να ανταποκρίνονται στις διαφορετικές ανάγκες και προκλήσεις κάθε ΠΜΠ. Συνολικά, η μεταπτυχιακή διατριβή της Παρασκευής Ταράνη αποτελεί μια προσπάθεια συμβολής στη βιβλιογραφία για τον ρόλο των Μητροπολιτικών Περιφερειών και θέτει ερωτήματα για μελλοντικές μελέτες και συζητήσεις γύρω από την διακυβέρνηση των μητροπολιτικών περιοχών, την περιφερειακή ανάπτυξη και την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. ENGLISH ABSTRACT The Master Thesis by Paraskevi Tarani examines the role of the Metropolitan Capitals (MC) of the European Union (EU) in shaping European cohesion and integration. Recognizing their importance as economic hubs and centers of knowledge and innovation, the author poses the central question of whether PMRs achieve greater cohesion and convergence compared to other European regions and, consequently, whether they contribute significantly to European territorial unity and the implementation of European policies - especially those concerning territorial cohesion. The thesis emphasizes that MCs are not merely national development poles but also play a crucial role at the European level, as they host important institu tions, are centers of innovation, and function as nodes of international relations. The author argues that MCs integrate both the opportunities and challenges of European integration, serving as hubs of dynamic growth as well as sites of acute social and economic contrasts. The Thesis is organized into four chapters. The first chapter presents the re search framework, objectives, aims, research questions, and research method ology, while also highlighting the study’s contribution to the scientific debate. The second chapter focuses on the theoretical exploration of spatial concentra tion as the process that gave birth to modern cities, linking these theoretical foundations to contemporary integration policies within the EU. The third chap ter forms the core of the empirical analysis, examining development indicators of MCs as NUTS3 regions using statistical data by EUROSTAT. The fourth chapter summarizes the findings, proposes strategic recommendations, and emphasizes the need for further strengthening the role of MCs within the Euro pean system. Recommendations include measures such as increasing MCs involvement in the design of European cohesion policy, leveraging European resources to support the green transition and digital innovation, and developing targeted policies to reduce intra-regional disparities. This thesis underscores that MCs are not simply “growth machines” but are critical for achieving a more balanced and cohesive Europe. It highlights that although MCs contribute roughly two-thirds of the EU’s population and 72% of its GDP, they are often overlooked in European cohesion policies - a fact that limits their dynamism and their contribution to European cohesion and 12 integration. The innovation of this study lies in mapping MCs’ performance in relation to the rest of European regions and in highlighting their unique contribution to EU co hesion and integration. The author points out the need to recognize this “met ropolitan dimension” and to adopt more flexible and tailored cohesion policy tools that can address the diverse needs and challenges of each MC. Overall, Paraskevi Tarani’s Master’s thesis is an effort to contribute to the liter ature on the role of Metropolitan Regions and raises questions for future studies and discussions around metropolitan governance, regional development, and European integration 2025-06-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11728/13167 Η γεωπολιτική διάσταση της Ευρώπης μεταξύ Ελλάδας και Ηνωμένου Βασιλείου. Μητρόπουλος, Φώτιος Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εξετάζει τη γεωπολιτική διάσταση της μετανάστευσης υπό το πρίσμα της εθνικής ασφάλειας και των στρατηγικών προτεραιοτήτων, εστιάζοντας στη συγκριτική ανάλυση της Ελλάδας και του Ηνωμένου Βασιλείου. Κύριος στόχος είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο οι δύο χώρες προσλαμβάνουν, ερμηνεύουν και διαχειρίζονται τη μετανάστευση ως πολιτική απειλή ή ευκαιρία, σε συνάρτηση με τις κοινωνικές τους δομές, τις θεσμικές τους ικανότητες και το γεωπολιτικό τους περιβάλλον. Η εργασία επιχειρεί να αναδείξει ότι η μεταναστευτική πολιτική δεν είναι απλώς προϊόν διαχειριστικής ανάγκης, αλλά λειτουργεί ως εργαλείο ασφάλειας, με έντονες κοινωνικές και διεθνείς προεκτάσεις. Η μεθοδολογία βασίζεται στη συγκριτική ποιοτική ανάλυση περιπτώσεων, με την εφαρμογή του μοντέλου Most Different Systems Design. Αξιοποιήθηκαν δευτερογενείς πηγές (επιστημονικές βάσεις, θεσμικά στατιστικά, νομοθετικά κείμενα), με στόχο την καταγραφή των διαφορών και ομοιοτήτων ως προς την πρόσληψη της «μεταναστευτικής απειλής», τα μέτρα ασφάλειας που υιοθετούνται και τον πολιτικό λόγο που τις συνοδεύει. Εξετάστηκαν επίσης οι συσχετισμοί της μετανάστευσης με την εγκληματικότητα, την κοινωνική συνοχή και την αγορά εργασίας. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η Ελλάδα αντιλαμβάνεται τη μετανάστευση κυρίως ως εξωτερική και γεωπολιτική απειλή, ενισχύοντας μέτρα αποτροπής, στρατιωτικοποίησης των συνόρων και κατασταλτικής διαχείρισης. Αντίθετα, το Ηνωμένο Βασίλειο εστιάζει στη θεσμική και νομική πλαισίωση της μετανάστευσης, προτάσσοντας την νομιμοποίηση της κρατικής κυριαρχίας, ιδίως μετά το Brexit. Παρά τις διαφορές, και οι δύο χώρες συνδέουν τη μετανάστευση με ζητήματα ασφάλειας, κοινωνικής πίεσης και πολιτικής σταθερότητας. Συμπερασματικά, επιβεβαιώνεται η ερευνητική υπόθεση ότι η μεταναστευτική πολιτική κάθε κράτους διαμορφώνεται ανάλογα με τις εσωτερικές κοινωνικές ερμηνείες της απειλής και τις εξωτερικές γεωπολιτικές επιδιώξεις του. Η εργασία υπογραμμίζει την ανάγκη για πολυεπίπεδες προσεγγίσεις στη μελέτη της μετανάστευσης και ενισχύει τη θεωρητική κατανόηση του φαινομένου ως διακυβευόμενο πεδίο εξουσίας, ασφάλειας και ταυτότητας. 2025-06-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11728/13158 Τεχνητή Νοημοσύνη και Προσωπικά Δεδομένα: Συμβατότητα με το Ευρωπαϊκό και Διεθνές Νομοθετικό Πλαίσιο Γεωργάκης, Ελευθέριος Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη σχέση μεταξύ Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) και προστασίας προσωπικών δεδομένων, με έμφαση στη συμβατότητα των νέων τεχνολογιών με το ευρωπαϊκό και διεθνές νομικό πλαίσιο. Στόχος της έρευνας είναι να αξιολογήσει κατά πόσο οι υφιστάμενοι κανονισμοί, όπως ο Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων (GDPR) και ο προτεινόμενος Κανονισμός για την ΤΝ (AI Act), παρέχουν επαρκή προστασία της ιδιωτικότητας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Η εργασία απαντά σε τρία βασικά ερωτήματα: (1) Σε ποιο βαθμό συμμορφώνονται οι τεχνολογίες ΤΝ με το ισχύον νομικό πλαίσιο, (2) είναι το πλαίσιο αυτό επαρκές για την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών, και (3) ποιες είναι οι απαραίτητες βελτιώσεις. Το επιλεγμένο χρονικό διάστημα (2018–2025) περιλαμβάνει την εφαρμογή του GDPR, την εξέλιξη του AI Act και τη ραγδαία πρόοδο της ΤΝ, γεγονός που το καθιστά κατάλληλο για μελέτη. Μεταξύ των βασικών προκλήσεων συγκαταλέγονται η ταχύτητα της τεχνολογικής εξέλιξης σε σχέση με το ρυθμό της νομοθεσίας, η ελλιπής εφαρμογή του AI Act, καθώς και οι διαφορετικές προσεγγίσεις που ακολουθούνται διεθνώς στο ζήτημα της ιδιωτικότητας. Η εργασία καταλήγει σε προτάσεις για την ενίσχυση του νομοθετικού πλαισίου, την ανάγκη ανθρώπινης εποπτείας στα συστήματα ΤΝ και τη σημασία διατήρησης της ισορροπίας μεταξύ καινοτομίας και προστασίας θεμελιωδών δικαιωμάτων. ENGLISH ABSTRACT This thesis explores the interaction between Artificial Intelligence (AI) and personal data protection, focusing on the compatibility of new technologies with European and international legal frameworks. The objective is to assess whether existing regulations - such as the General Data Protection Regulation (GDPR) and the proposed Artificial Intelligence Act (AI Act) - are sufficient to ensure privacy and the protection of fundamental rights. The study addresses three main research questions: (1) To what extent are AI technologies aligned with the current legal framework, (2) is the existing framework adequate for privacy protection, and (3) what improvements are needed. The selected timeframe (2018 -2025) reflects significant legal developments in the field of AI and data protection, making it appropriate for focused analysis. One of the key limitations of the study is the rapid development of AI technologies, which often outpaces regulatory responses. Other challenges include the pending implementation of the AI Act and the diversity of international approaches to privacy and data governance. The thesis concludes by proposing legal and institutional improvements to better align AI systems with the principles of transparency, accountability, and human oversight. Emphasis is placed on the need to strike a balance between technological innovation and the safeguarding of individual rights in an increasingly digital society. 2025-06-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11728/13147 Πολιτικές υγείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης με έμφαση στην ορθοπεδική χειρουργική και τραυματολογία κατα τη διάρκεια και μετά την πανδημία Covid-19 Τσαγκαράκης, Χρήστος Εισαγωγή: Η πανδημία COVID-19 κατέστησε δυσχερή την παροχή υγειονομικής περίθαλψης παγκοσμίως, επιδρώντας κατά ανάλογο τρόπο και στα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Πολιτικές πρωτοβουλίες αναλήφθηκαν τόσο σε κρατικό όσο και σε ενωσιακό επίπεδο για την αποκατάσταση και τη διασφάλιση της συνέχειας της φροντίδας για νοσήματα, όπως ο καρκίνος, οι καρδιαγγειακές παθήσεις και οι ψυχικές διαταραχές. Το παρόν άρθρο διερευνά τις πολιτικές υγείας της ΕΕ με προσανατολισμό την ορθοπεδική και την τραυματολογία από την έναρξη της πανδημίας. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στην επιστημονική βιβλιογραφία και σε αποθετήρια νομοθεσίας της ΕΕ με χρήση λέξεων-κλειδιών που σχετίζονται τόσο με τη νόσο COVID-19 όσο και με σωματικούς τραυματισμούς, την ορθοπεδική, την τραυματολογία και σχετικές θεραπείες. Πρωτογενείς και δευτερογενείς έρευνες που δημοσιεύτηκαν στα αγγλικά σε περιοδικά ευρετηριασμένα στο PubMed ή στο Cochrane, καθώς και νομοθετικά έγγραφα που εμφανίστηκαν στην πλατφόρμα EUR 91 Lex μετά τις Μαρτίου 2020 κρίθηκαν κατάλληλα για ένταξη και περαιτέρω ανάλυση. Στο πλαίσιο αυτό, πραγματοποιήθηκε βιβλιομετρική χαρτογράφηση της ανιχνευθείσας βιβλιογραφίας, καθώς και χαρτογραφική παρουσίαση των θεσμικών οργάνων που παράγουν σχετική πολιτική. Αποτελέσματα: Συνολικά συμπεριλήφθηκαν 5 επιστημονικές δημοσιεύσεις και 4 νομοθετικά έγγραφα. Οι ενέργειες που αναλήφθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οι αποφάσεις του Γενικού Δικαστηρίου της ΕΕ αφορούσαν σε ζητήματα σχετικά με την ορθοπεδική και την τραυματολογία, όπως τα επαγγελματικά προσόντα των εργαζομένων στον τομέα της υγείας και η αδειοδότηση φαρμάκων και βιολογικών ιστών που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της χειρουργικής αντιμετώπισης ή της επείγουσας αντιμετώπισης (πολύ)τραυματιών. Η επιστημονική βιβλιογραφία επί του θέματος επικεντρώθηκε στο έργο και τη σύνθεση ομάδων εμπειρογνωμόνων και συναινετικών δηλώσεων τους για την στρατηγική υγείας, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για ισότιμη εκπροσώπηση κλινικών και μη κλινικών ειδικοτήτων, καθώς και για αποφάσεις που βασίζονται σε σύνθεση τεκμηριωμένης βιβλιογραφίας έναντι κατευθύνσεων βασισμένων αποκλειστικά στη συλλογική αυθεντία. Εξετάστηκε επίσης ο αντίκτυπος της νομοθεσίας της ΕΕ για την προσβασιμότητα ιατροτεχνολογικών προϊόντων και εμφυτευμάτων στο χώρο των μυοσκελετικών παθήσεων και κακώσεων. Συζήτηση: Η χάραξη πολιτικής και η σχετική έρευνα στον χώρο της ορθοπεδικής και τραυματολογίας κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 παρέμειναν προσανατολισμένες στη βελτίωση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας της παροχής φροντίδας στον τομέα, κυρίως όσον αφορά σε μακροχρόνια ζητήματα, όπως η αδειοδότηση φαρμάκων και λοιπών ιατροτεχνολογικών προϊόντων και η πιστοποίηση του υγειονομικού προσωπικού. Οι αναφορές που σχετίζονται με την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της πανδημίας ήταν περιορισμένες, πιθανώς λόγω επικαλύψεως με ευρύτερες πρωτοβουλίες που εστιάζουν στην αντιμετώπιση του συνόλου των μη μεταδοτικών νοσημάτων (ΜΝΝ). 2025-01-01T00:00:00Z