http://hdl.handle.net/11728/8505 Λοιπό Ακαδημαϊκό υλικό 2026-04-05T20:23:10Z http://hdl.handle.net/11728/10388 Δύο πολιτιστικά κέντρα, δύο αντίθετες αρχιτεκτονικές προτάσεις. Xenopoulos, Solon Η γενική σύγχυση που είναι διάχυτη παγκοσμίως σήμερα σε σχέση με την αρχιτεκτονική φαίνεται να έχει συστήσει μια κατάσταση σύμφωνα με την οποία σχεδόν οτιδήποτε, οποιαδήποτε υποτιθέμενη ιδέα, να βρίσκει μεγάλη δημοσιόmτα και προβολή, έστω και για λίγο. 2017-11-26T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11728/9728 Το έργο τέχνης στον δημόσιο χώρο, ή, ο δημόσιος χώρος ως έργο τέχνης; Xenopoulos, Solon Η ταύτιση των κοινωνιών με τον Δημόσιο χώρο είναι βεβαιωμένη ιστορικά και διαχρονικά. Κυρίως όμως υφίσταται οργανικά, αφού δεν υπάρχουν κοινωνίες χωρίς χωρική μορφή και υπόσταση, αλλά και αντίστροφα, αφού ο χώρος και ιδιαίτερα ο δημόσιος δεν είναι παρά μια κατ’εξοχήν κοινωνική κατασκευή. ‘Ανκαι αυτή η ταύτιση είναι γενικά αποδεκτή, εν τούτοις, φαινομενικά τουλάχιστον, και στην πλειονότητα των περιπτώσεων, εκδηλώνεται σχεδιαστικά είτε ως επίλυση τεχνικών προβλημάτων όπως πχ.κυκλοφορίας, είτε, που είναι ίσως και το πιο προβληματικό, ως πράξεις εξωραισμού των κενών που περισσεύουν ανάμεσα στις συμπαγείς μάζες των δομημένων κατασκευών. Είτε μέ πεζοδρομήσεις και λιθόστρωτα, σύμφωνα υποτίθεται με κάποια παραδοσιακά, όπως λέγονται πρότυπα, είτε με φυτεύσεις και άλλες ενέργειες, δυστυχώς πολλές φορές βασισμένες σε τυποποιημένες συνταγές. Σε πλήρη αντίθεση με αυτό το αρκετά διάχυτο κλίμα, οι επιλογές που έχουν γίνει γενικά στο πλαίσιο του Πάφος 2017, και ειδικά μια συγκεκριμμένη δράση, αυτή της τοποθέτησης έργων τέχνης από διαφορετικούς καλλιτέχνες στους δημόσιους χώρους της πόλης, παρουσιάζουν ορισμένα αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά. Τα χαρακτηριστικά αυτά αποκαλύπτουν την υπερτοπική, χωρική / κοινωνική υπόσταση του έργου τέχνης, κατ’αρχήν ως μεμονωμένη κατασκευή, αλλά και ως συστατικό του Δημόσιου Χώρου ως ολότητα. Το κείμενο αποτελεί επεξεργασμένη εκδοχή ομιλίας που έγινε στο πλαίσιο παρουσίασης των έργων των καλλιτεχνών, στον αρχαιολογικό χώρο της Παλαιπάφου. 2017-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11728/7414 Η διαχρονική και υπερτοπική ευρύτητα της αρχιτεκτονικής σκέψης: η 13η Biennale αρχιτεκτονικής στη Βενετία Xenopoulos, Solon Η Διεθνής Έκθεση Αρχιτεκτονικής τής Βενετίας έχει καθιερωθεί ως μία από τις σημαντικότερες αρχιτεκτονικές εκδηλώσεις, αφού έχει εξελιχθεί σε forum για την Αρχιτεκτονική, με παράλληλες δράσεις, συναντήσεις, ενεργή συμμετοχή Αρχιτεκτονικών Σχολών, πολλαπλή προσβασιμότητα στο διαδίκτυο, κ.λπ. Η φετινή1 είναι η 13η Biennale Αρχιτεκτονικής και εγκαινιάστηκε στις 29 Αυγούστου. Θα είναι ανοικτή έως τις 25 Νοεμβρίου 2012. 2012-01-01T00:00:00Z http://hdl.handle.net/11728/7411 Για τον Le Corbusier και τα πενήντα χρόνια από τον θάνατό του: πνίγηκε ενώ κολυμπούσε….. Xenopoulos, Solon Όπως συμβαίνει συνήθως, η ημερομηνία γέννησης ή θανάτου κάποιας αναγνωρισμένης προσωπικότητας γίνεται αφορμή για την επαναπροσέγγιση της, με την μορφή δημοσιεύσεων, συμποσίων, εκθέσεων και διαφόρων άλλων εκδηλώσεων και δράσεων, οι οποίες πολλαπλασιάζονται ανάλογα με την σπουδαιότητα της εκάστοτε προσωπικότητας. Η συμπλήρωση φέτος 50 χρόνων από τον θάνατο σε ηλικία 78 ετών, μιας σημαντικής προσωπικότητας της αρχιτεκτονικής, του Charles-Edouard Jeanneret, ή αλλιώς, του διαβόητου Le Corbusier, είναι μια τέτοια ευκαιρία, για συνολική επανεκτίμηση του ιδίου ως προσωπικότητας, όπως επίσης και του έργου του. Ετσι, την εποχή αυτή, εμφανίζεται σε παγκόσμια κλίμακα μια έκρηξη δράσεων από μελετητές κάθε κατηγορίας, όπως κριτικούς της αρχιτεκτονικής, ακαδημαικούς, επαγγελματίες αρχιτέκτονες ή θεωρητικούς. Ιδιαίτερα μάλιστα με το διαδίκτυο, παρέχεται το βήμα για να εκδηλωθεί η άποψη όποιου έχει κάτι να πεί, ή νομίζει ότι έχει κάτι να πεί, για αυτό τον αρχιτέκτονα. Η σύγχρονη άλλωστε μεταμοντέρνα κατάστασή μας, επιτρέπει οτιδήποτε, ακόμη και την διεκδίκηση της πνευματικής κληρονομιάς του αρχιτέκτονα, ή ακόμα αυτού που οι ίδιοι εκλαμβάνουν ως αρχιτεκτονική κληρονομιά και την οικειοποιούνται με ευκολία.. 2015-01-01T00:00:00Z